Παρασκευή, 3 Απριλίου 2015

Περιβαλοντικά δρώμενα

Λίγο σιτεμένη βέβαια, αλλά γυναικάρα.
Ένας λάγνος ανοιξιάτικος ήλιος χάιδευε την ξέχειλη σεξουαλικότητά της, στο παγκάκι του δημοτικού πάρκου.
Η διακριτικότητά του κατάρρευσε όταν την είδε να σκύβει εμπρός και να χαράζει την υγρή γη μ’ ένα ξυλάκι.
Ένα ευμεγέθη κυκλικό σκουλαρίκι κρεμασμένο με αλυσιδίτσα στο τρυφερό λοβό της, ταλαντώνονταν σε χρόνο αμφισβητούμενης εμμηνόπαυσης, μεταξύ του άνω σαρκώδους χείλους της και μιας μπούκλας που ξέφυγε από την πλούσια πλεξούδα των μαλλιών της.
Με παρόμοια συχνότητα πάλλονταν και το στήθος της, με αυθάδεια είναι αλήθεια, προδομένο απ’ το ανοιχτόκαρδο μπλουζάκι της.
Διαισθανόμενη την πολιορκία του βλέμματός του, γύρισε το πρόσωπό της σ’ ένα ανφάς χαμόγελο, παραμένοντας σκυφτή.
-Επιτέλους ήλιος της είπε. Ξέρετε έρχομαι εδώ και προσέχω ό,τι δεντροφυτεύσαμε, συνέχισε προσπαθώντας να απενοχοποιήσει την παρουσία του στο διπλανό παγκάκι.
   Πολλαπλά ερωτήματα του λιγόστευαν τον έτσι κι’ αλλιώς λιγοστό ύπνο του συνταξιούχου. Μήπως ήταν κι η ίδια απ’ αυτούς που κλέβουν τα νεοφυτεμένα δενδρύλια και την έβριζε;
Κυρίαρχα όμως άλλα ερωτήματα τον βασάνιζαν. Και μόνη να ήταν, που το απέκλειε, κάποια ιστορία θα έκρυβε αυτή η γυναικάρα. Το προφανές του έριχνε την αυτοπεποίθηση: υπάρχουν πολλές γυναίκες σαν κι αυτήν που είναι μόνες.
Απ’ τα ξημερώματα της επομένης άρχισε να φέρνει βόλτες το πάρκο.
-Έχουμε καμιά δενδροφύτευση; τον πρόλαβε πριν το βάλει στα πόδια με το που την είδε.
   Κάτι σαν προξενιό μου κάνει η δενδροφύτευση του εξηγούσε αργότερα.
Τα φυλλοβόλα τα προτιμούσε έναντι των αειθαλών, γιατί έχουν πιο έντονο το στοιχείο της αναγέννησης. Ακόμα ότι της αρέσουν τα μοναχικά δένδρα γιατί χαρακτηρίζουν το περιβάλλον. Αυτά και πολλά άλλα του είπε με μιαν οικειότητα χρόνιας γνωριμίας.
   Στη σκιά μιας τεράστιας μοναχικής βελανιδιάς της εξηγεί με τη σειρά του, ότι ο έρωτας είναι αυτοφυής κι απρόβλεπτος, σαν πιστωτικό γεγονός. Και η αγάπη αειφόρος σαν την ανάπτυξη και δεν έχουν ανάγκη καμιά χρηματοπιστωτική ρευστότητα.

                                                                    Εν πτωχεύσει                                                    

Είμαι σχεδόν χωρίς επάγγελμα τώρα
Νεότερη κατασκεύαζα κυρίως διαμαρτυρίες
Αλλά και μεταχειρισμένες καταστάσεις μάζευα
που μεταποιούσα εύκολα
σε πρωτοτυπίες και παραφορές.
Στρωμένη δουλειά
Ευπορούσα.
Τώρα επιδίδομαι στο άσκοπο
Ίσα-ίσα τα προς το ζειν:
Επιβαίνω του άνεργου χρόνου μου
κι εκτελώ μικρά δρομολόγια
για λίγη αναδρομή
στα εύκρατα της νεότητάς μου
επαγγέλματα…
                                                                                                        Κική Δημουλά

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου